środa, 2 marca 2011

„Ruscy” w Głogówku

         Gdy późną wiosną 1945 roku wróciłem z czechosłowackiego obozu internowania do rodzinnego Głogówka zastałem tutaj liczny garnizon wojsk radzieckich.  Już następnego dnia po powrocie zostałem „zaangażowany” jako pomoc kuchenna przez sztab wojsk lotniczych rezydujących na głogóweckim zamku.
Jako „chłopiec kuchenny” otrzymałem przepustkę z wielką pieczęcią z czerwoną gwiazdą, na której widniało m. in. po rosyjsku moje imię – Jefim. Wnet okazało się, że to arcyważny dokument, który nie tylko dawał prawo swobodnego poruszania się (także nocą) po mieście i okolicy, ale także dzięki niemu wzrósł mój autorytet wśród niewiast. Niejedna z nich szukała „bliskości” mojej osoby wieczorem i w nocy właśnie ze względu na ową przepustkę. Zdarzało się bowiem często, że samowolne sołdackie patrole, pod pretekstem szukania żołnierzy niemieckich lub kontroli sanitarnej, wchodziły do domów w poszukiwaniu młodych kobiet. Wtedy to, jako posiadacz przepustki, strasznie „gębowałem”, przeklinałem po rosyjsku i wymachując ową przepustką groziłem poskarżeniem się u „naczalnika” kuchni, który był postrachem całego garnizonu. Uspokajano mnie i mówiono, że to naprawdę tylko pomyłka. Niejedna niewiasta i dziewczyna była mocno zobowiązana za to przedstawienie, ale nie korzystałem z tych „adoracji”, gdyż miałem 14 lat i „do tych spraw” było jeszcze bardzo daleko.
Po pracy w zamku, czyli obieraniu na akord kartofli oraz wyjazdach z żołnierzami sowieckimi na okoliczne pola w celu „zorganizowania” żywności, zostałem oddelegowany do pięknej radzieckiej lekarki wojskowej mieszkającej w domu Łaciaka przy Hellbergu w celu poduczenia jej w języku niemieckim i angielskim. Dzięki temu uzyskałem „przywilej” korzystania z klozetu oficerskiego (tak samo jak i dla szeregowców był to klozet zbiorowy!). Początkowo trochę się wstydziłem korzystać z tego przywileju, gdyż nie dość, że klozet zbiorowy, to korzystały z niego w tym samy, czasie również kobiety!
Codziennie z okien zamkowej kuchni widać było zwłoki żołnierzy radzieckich przywożone z okolicznych pół, lub ze szpitala mieszczącego się w liceum (obecnie Zespół Szkół przy ul. Powstańców Śląskich). Pośród mieszkańców Głogówka rozpowszechniona była plotka, jakoby „zbyt” długim trupom ucinano głowy przed włożeniem do trumny. Zapytałem o to „moją” lekarkę (starszy lejtnant). Odpowiedziała, że czyni się tak ze względów ekonomicznych!
Żołnierze radzieccy zamkowy staw traktowali jak swój letni basen. Zawsze było tam bardzo wesoło: śmiechy, chichy serdeczne poklepywanie po pupach itp. Nigdy nie widziałem tylu nagich kobiet w jednym miejscu (!). Naturalnie mężczyźni kąpali się także nago, co mnie jednak mniej interesowało. Trzeba jednak powiedzieć, że panował tam wielki rygor – nad brzegiem stawu zawsze obecna była żandarmeria wojskowa, która pilnowała „moralności socjalistycznej”. Gdy pewnego razu chciałem skorzystać z możliwości wspólnej kąpieli zjawiła się rosyjska piękność z policji wojskowej, która zwróciła mi uwagę, że kąpielówki należy zdjąć, gdyż jest równouprawnienie!
Domy położone przy dzisiejszej ulicy Kościuszki zajął batalion rekonwalescentów. „Letnie ubranie wyjściowe” zwykłych żołnierzy składało się z czystych białych zimowych kalesonów, białej podkoszulki, butów żołnierskich i furażerki. W takim stroju wchodzili na drzewa owocowe, a później zaglądali w czasie mszy do kościołów – „Farorz się złościli, a Lud Boży był wesoły”. Rekonwalescenci - podoficerowie nosili eleganckie poniemieckie pidżamy, a oficerom przysługiwał nowy cywilny szlafrok i oficerska wyjściowa czapka.
Pamiętam pierwszy bal na zamku. Kobietom – żołnierkom rozdano nowiusieńkie poniemieckie koszule nocne – im wyższy stopień, tym ozdobniejsza koszula!
Pewnego dnia zostałem wysłany do dawnego domu starców – robotników rolnych hrabiego von Oppersdorffa na Paulińskich Łąkach. Odbywał się tam „konkurs” na stanowisko starszego pastucha. Tam bowiem radzieckie wojsko utrzymywało stado krów skonfiskowanych aż na dalekich Węgrzech. Mieszkały tam również tubylcze dojarki. Wśród kandydatów na to stanowisko byli również i ludzie starsi, którzy służyli w Volkssturmie, Ja byłem najmniejszy i najmłodszy, jednak według „kryteriów” naszego politruka „konkurs” wygrałem! Powodów było chyba kilka: znałem najwięcej języków (obok niemieckiego angielski i łacina), miałem ukończone najwięcej klas gimnazjalnych, wiedziałem, że radziecki minister sprawa zagranicznych nazywa się Mołotow, a przede wszystkim nie należałem do Hitlerjugend (bo byłem za młody!). Na znak mojej „godności” dostałem wielką nahajkę i do dyspozycji wielkiego oswojonego węgierskiego wołu, który był moim ersatz – koniem. Kolegom, którzy zostali zwykłymi pastuchami „sowieckiej armii” politruk zagroził ostrymi karami w wypadku, gdyby nie słuchali moich rozkazów. W pracy musieliśmy być najpóźniej o godzinie piątej, by zagonić krowy do dojenia, później wygnać je na cały dzień, obojętnie czy był upał, czy też ulewa, na pobliskie łąki. Ponieważ Osobłoga uchodziła za skażoną przez cały dzień piliśmy tylko mleko, w związku z tym mieliśmy bezustannie biegunkę. Wieczorem spędzaliśmy bydło na dojenie, a my mogliśmy udać się do domów na spoczynek. Niekiedy dostawałem „prikaz”, by jedną krowę zostawić na łąkach. Wiem, że była ona, za wódkę, sprzedawana jakiemuś śląskiemu bauerowi, lub rolnikowi – zabużaninowi. Musiałem wtedy pisać protokół, że krowa zdechła.
Pewnego razu zachorowałem na tyfus i żółtaczkę i musiałem przeleżeć w łóżku prawie pół roku. Była późna jesień, gdy prawie cały garnizon radziecki opuścił, przy dźwiękach orkiestry wojskowej, Głogówek. „Ruscy” opuścili także budynki przy mojej ulicy Sobieskiego, na zapleczu której nie raz, nie dwa lądował jednomotorowy samolot (lotnisko było w Rozkochowie).
Wspomnienia Joachima Georga Gerlicha
opr. Janusz Wiszniewski

Tato! Chwalą nas!!!

         Był taki skecz kabaretowy, w którym jeden z aktorów mówił właśnie: Tato! Chwalą nas!, drugi pytał: kto i otrzymywał odpowiedź: Wy mnie, a ja was! I to chyba najlepszy komentarz do notatki, która ukazała się na stronie internetowej głogóweckiego Miejsko – Gminnego Ośrodka Kultury.
         W notatce podpisanej MWR, czyli można przypuszczać, że jest to p. redaktor Życia Głogówka i jednocześnie rzecznik prasowy Urzędu Miejskiego, czytamy, że w dniu 26 stycznia br. w Głogówku gościła redaktor Radia Opole p. Halina Nabrdalik. Prowadziła program mający na celu podstawienie gminnych ośrodków kultury. Przy okazji prowadzony jest ranking sms – owy (co generuje zyski Radia Opole!) poszczególnych domów kultury. Jak pisze MWR: „otrzymaliśmy 234 głosów na tak, 0 głosów na nie”.
I teraz nie wiadomo czy się cieszyć, czy też smucić: czy Głogówecki ośrodek kultury jest tak dobry, że nikt nie zagłosował przeciw, czy też, jak mówi to młodzież „to ściema”? Coś nie za bardzo chce się wierzyć, że jest tak dobrze, żeby nie mogło być lepiej! Ani jednego głosu przeciwko?? MWR pisze dalej: „Za wszystkie głosy oddane na  nasz ośrodek serdecznie dziękujemy!”. Pytanie brzmi – komu dziękujemy?

wtorek, 1 marca 2011

Miało być za darmo!

         Kiedy likwidowano kasę w Zakładzie Mienia Komunalnego w Głogówku, gdzie nie pobierano opłat za wszystkie należności, tłumaczono, że likwidacja jednego etatu, pozwoli „uzdrowić” sytuację finansową Zakładu. Obiecywano, że nikt na tym nie „straci” (za wyjątkiem osoby zwalnianej!), a opłaty będzie można uiszczać w Banku Spółdzielczym bezpłatnie!
         Minęły dwa lata, a sytuacja trochę się zmieniła! Kasy w Zakładzie Mienia Komunalnego nie ma, osoba prowadząca kasę została zwolniona, ale ludzie, którzy muszą jakieś opłaty czynić, muszą za każdą operację płacić w Banku Spółdzielczym 1 złoty za każdą operację!
         Na sesji Rady Miejskiej niedotrzymanie obietnic władzy poruszył radny Mariusz Wdowikowski. W odpowiedzi uzyskał odpowiedź burmistrza: obecnie zmienił się Zarząd (chyba Banku Spółdzielczego?-  jw) i nie wie (burmistrz? – jw), w jaki sposób rozwiążą tą kwestię oraz że w obecnych czasach jest wiele innych alternatywnych form płatności (jakich!!! – jw).
         Odpowiedź trochę pokrętna, gdyż obiecując dwa lata temu, że klienci Zakładu Mienia Komunalnego nie będą ponosić kosztów likwidacji stanowiska kasjera, zawarł pewnego rodzaju „porozumienie” z mieszkańcami Głogówka – on likwiduje stanowisko pracy, ale oni nie muszą za to ponosić dodatkowych kosztów. Wprawdzie nigdzie nie powiedziano ile ta „umowa” ma trwać, ale odczucia obywateli są chyba trochę inne niż władz!
         W tym miejscu przypomina się dowcip opowiadany w kabarecie Jana Pietrzaka „Pod Egidą”: gdy władza mówi, że podniesie opłaty, to podniesie, zaś, gdy władza obiecuje, że opłat nie będzie, to obiecuje.
TP 16.02.2011

Prorok, czy cóś?

         Ktoś pracujący w naszym Urzędzie powinien grać w totolotka! Przewidzieć, to znaczy wygrać!
         Na liście zakwalifikowanych wniosków wraz z głogówecką ul. Podgórną znalazło się jeszcze 48 innych dróg w województwie opolskim. Wszystkie pozostałe wnioski aplikowały o 50% dopłaty, a my jedyni o 30%! Wydawałoby się, że to jakaś pomyłka, że nie chcemy pieniędzy, ale to po prostu proroctwo!
         Do końca roku remontu nie skończono z powodu zimowej aury i musiano podpisać aneks. W tym aneksie czytamy, że nasza gmina otrzymała dotację w wysokości …. 30%, czyli tyle o ile aplikowała! Różnica wyniosła 25 tys. zł, ale to szczegół.
         Ktoś piszący aplikację naprawdę musiał wziąć pod uwagę kilka czynników: termin przyjścia zimy (nie co roku zima przychodzi w grudniu!), kwotę wykonanych do końca roku robót (prawie dokładnie taka, o jaką aplikowaliśmy!), zgoda Urzędu Wojewódzkiego na podpisanie aneksu itd. Wszystkie te warunki zostały spełnione i udało się!
Człowieku graj w LOTTO!

poniedziałek, 28 lutego 2011

(Nie)Przemyślany termin

         Ulica Podgórna w Głogówku będzie zamknięta przez kolejny miesiąc. Trwa tutaj remont nawierzchni, który utrudnia dojazd mieszkańcom ulicy oraz odwiedzającym głogówecki cmentarz.
         Pod koniec sierpnia ubiegłego roku ogłoszono przetarg na remont ulicy, ogłoszenie o rozstrzygnięciu ogłoszono we wrześniu na stronach internetowych Urzędu Miejskiego, a zamówienie udzielono w dniu 8 października. W ogłoszeniu o przetargu określono termin zakończenia prac na dzień 30 listopada 2010 roku.
         Zwycięzcą przetargu okazało się głubczyckie Przedsiębiorstwo Robót Inżynieryjnych, a wartość prac określono na kwotę 777 508, 20 zł.
         W niedługim czasie przystąpiono do pracy. Niestety Głogówek leży w takiej strefie klimatycznej, że występują cztery pory roku, a jedną z nich jest zima. Zimy mają zaś to do siebie, że są, zgodnie z nazwą, zimne, a przeważnie i śnieżne. Tak było i tym razem. Śniegi i mrozy spowodowały, że rozpoczęte prace należało przerwać i dopiero teraz powoli ruszają prace ziemne. A zima jeszcze się nie skończyła!
         Warto się zastanowić, dlaczego do takich prac przystępuje się pod koniec roku kalendarzowego wiedząc, że bardzo prawdopodobne są mrozy i śniegi? Czyżby początek robót ziemnych był „wymuszony” terminem wyborów samorządowych? Taki remont przeprowadzany w odpowiednim czasie trwałby o wiele krócej i spowodowałby o wiele mniej utrudnień!


TP 16.02.2011

niedziela, 27 lutego 2011

Można? Można!Nowe stawki za wywóz śmieci

         Na sesji Rady Miejskiej w Głogówku, która odbyła się w dniu 24 stycznia br. radni mieli przegłosować nowe (wyższe) stawki za odbiór odpadów niesegregowanych.
         Spodziewać się było można, że wszystko pójdzie zgodnie z planem i radni sprawę „przyklepią”, jednak po raz pierwszy w tej kadencji radni nie zgodzili się z przedstawioną im propozycją.
         W głosowaniu nad stawkami, zaproponowanymi przez głogówecki Zakład Mienia Komunalnego i zaakceptowany przez burmistrza, siedmioro (!) radnych zagłosowało przeciwko, jeden się wstrzymał, a tylko sześcioro wniosek poparło. W związku z tym głosowano nad stawkami zaproponowanymi przez Komisji Budżetu, Finansów, Inwestycji i Remontów. Wniosek poparło ośmioro radnych, jeden się wstrzymał, a pięcioro radnych było przeciw.
TP 16.02.2011

Kolejny przetarg na pałac w Kazimierzu

         Już po raz trzeci na sprzedaż wystawiony zostanie pałac w podgłogóweckim Kazimierzu. Do poprzednich przetargów nie zgłosił się żaden chętny.
         Burmistrz Głogówka w wywiadzie, który Radio Opole wyemitowało w dniu 7 lutego br., powiedział, m. in. że gmina Głogówek „nie ma pomysłu na zagospodarowanie tego obiektu, bo to ogromy koszt. Mamy wiele innych potrzeb, dlatego szukamy prywatnego inwestora, który mógłby zagospodarować ten budynek i teren”. Jak usłyszeliśmy gmina chciałaby sprzedać pałac za 600 tys. złotych.
         Trochę to dziwne, że cena wywoławcza ma wynosić tyle samo w poprzednim przetargu. W grudniu 2009 roku cena wynosiła (po obniżce o 24 tys. złotych) właśnie 600 tys. Skoro wtedy nie zgłosił się nikt, to małe są szanse na to, by przy tej samej cenie znalazł się nabywca. Warto zaznaczyć, że kupujący ma zagwarantowaną pięćdziesięcioprocentową zniżkę przysługującą nabywcy obiektu zabytkowego.
         Do sprzedaży oferowany jest trzykondygnacyjny pałac wraz z zabudowaniami gospodarczo – mieszkalnymi. Całość, wraz z przyległym parkiem, zajmuje łącznie powierzchnię prawie 2 hektarów. Pierwszym znanym właścicielem był Fryderyk Wilhelm Bernhard von Prittwitz właściciel pałacu w Grobnikach (a nie w Grobownikach jak napisano na oficjalnej stronie internetowej Głogówka!).
         Pałac w Kazimierzu był już w prywatnych rękach: mieszkaniec powiatu prudnickiego otrzymał go w zamian za mienie zabużańskie, ale z racji niewywiązywania się z wykonania remontu został przez gminę Głogówek sądownie (po kilkuletnim procesie) odzyskany.
         Jak widać nie jest łatwo nie tylko zabytek sprzedać, ale również odzyskać. Odzyskany zabytek stanowi nadal „wielki kłopot”, gdyż gminy nie stać na remonty, a czas zamienia zabytek w ruinę. Pałac w Kazimierzu jest stosunkowo mały, przynajmniej w porównaniu z głogóweckim zamkiem, więc można sobie wyobrazić kłopoty po odzyskaniu (na szczęście wątpliwym) głogóweckiego zabytku.
TP 2011.02.16

piątek, 25 lutego 2011

Jeszcze nie teraz!

         Wydawało się, że pierwsze elektrownie wiatrowe w gminie Głogówek powstaną w Kazimierzu. Jednak rozpoczęcie ich budowy oddaliło się w czasie.
         W dniu 4 lutego br. Burmistrz Głogówka wydał decyzję o zawieszeniu postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia pn. „Budowa dwóch elektrowni wiatrowych o mocy 2,5 MW każda, z niezbędną infrastrukturą techniczną”. Postępowanie wznowione zostanie po dostarczeniu przez wnioskodawcę „raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko”.
         Miejmy nadzieję, wymagane dokumenty dostarczone zostaną w miarę szybko, i wiatraki zaczną produkować „czysty” prąd.
TP 16.02.2011

Zatrudnili trenera

         Trener pierwszoligowego drużyny piłkarek nożnych Rolnika Biedrzychowice (obecnie Rolnik B. Głogówek) znalazł wreszcie zatrudnienie, które pozwoli mu łączyć pracę zawodową z zajęciami z piłkarkami.
         Pan Stanisław Dyja został pracownikiem Urzędu Miejskiego i będzie pracownikiem w hali sportowej, a w miesiącach letnich będzie pracował na basenie. Wprawdzie burmistrz na pytanie radnego Andrzeja Wawera o uprawnienia St. Dyi do prowadzenia zajęć z młodzieżą, odpowiedział, że nie wie, czy takie uprawnienia posiada, ale można mniemać, że prowadząc drużynę Rolnika (Biedrzychowice, czy też B. Głogówek) takie uprawnienia musiał posiadać!
         Miejmy nadzieję, że takie rozwiązanie pozwoli naszym piłkarkom na awans do ekstraklasy piłkarskiej, czego im serdecznie życzymy!
TP 16.02.2011

Koszt niewielki, a ułatwienie duże

         Do głogóweckiej dzielnicy Helberg można dojść czterema drogami: od ul. Kąpielowej, od Hotelu Salve, od ul. Konopnickiej i przejściem tylko dla pieszych nad b. cegielnią.
         Właśnie to skromne, ale najkrótsze połączenie z centrum stwarza, na wiosnę i jesień, najwięcej problemów. Ścieżka jest nieutwardzona i po roztopach, czy też większych opadach deszczu zmienia się w niebezpieczną ślizgawkę. Ułożenie na niej kilkudziesięciu płytek chodnikowych i kilkunastu schodków nie powinno być wielkim problemem, ani zbyt kosztowne. Trzeba jednak chcieć, a przede wszystkim wiedzieć o potrzebach mieszkańców – jadą samochodem tego problemu się nie zobaczy!
         Warto zaznaczyć, że nie jest to wcale jakaś „samowola” mieszkańców, którzy wydeptali sobie skrót! Już podczas sprzedaży działek budowlanych na Helberg pozostawiono wąski skrawek ziemi pomiędzy nimi, właśnie by w przyszłości ułożyć to chodniczek. Może ta „przyszłość” już nastąpiła?

TP 16.02.2011